amiami~

ตอนที่ 4

เมื่อผมกลับมาถึงบ้าน นี่ก็เป็นอีกคืนที่ผม
ผมคิดแล้วคิดอีกว่าจะทำยังไงดี

หอมน้องน้อย เป็นคนน่ารัก ใครเห็นก็ต้อง (ถ้าเป็นหญิงแท้ผมคงไม่ลังเล)

หอมยังยี ถึงจะไม่สวยเท่าหอมน้องน้อย แต่เธอก็คงจะแอบชอบเรามานานแล้ว เธอมีนิสัยที่ดี อ่อนหวาน และน่ารัก

ถ้าผมคบกับหอมน้องน้อย สักวันทุกคนก็จะต้องรู้ความจริง แล้วตอนนั้นผมจะทำยังไง

แต่ถ้าผมคบกับหอมยังยี ผมอาจจะ ต้องโดนไล่ออกจากโรงเรียน เพราะครู หอมต้องสร้อย แน่ๆ


เอ...แล้วถ้าเราไม่สนล่ะ โดนไล่ออกก็ช่างมัน ไปอยู่ที่ ไร่หัวหอม กับหอมยังยี ไปใช้ชีวิตที่เรียบง่าย

อืม....แต่หอมยังยีจะไปกับเราหรือเปล่านี่สิ..


คิดไปคิดมาในที่สุด ผม ตอนไหนก็ไม่รู้...


เมื่อตื่นขึ้นมา ผมก็ตัดสินใจได้ ว่าผมจะทำยังไง



เมื่อผมมาถึงโรงเรียน ผมบอกหอมน้องน้อยกับหอมยังยีว่า ตอนพักเที่ยงให้ไปเจอผมที่โรงอาหาร ผมมีความในใจจะสารภาพ



หอมยังยี ยิ้มแล้วบอกว่า " ไว้เจอกันนะคะ"

ส่วนหอมน้องน้อย ว่าหอมยังยีเป็นใคร เธอถามผม

"ผู้หญิงเมื่อสักครู่เป็นใคร"

" ไว้ตอนเที่ยงเราจะเล่าทุกอย่างให้เธอฟัง" แล้วผมก็เดินจากไป ให้เธอเก็บไปคิดเอาเอง



...และแล้ว ก็มาถึงช่วงนาทีระทึก ผมมาถึงโรงอาหารก่อนใครเพื่อน ผมกินข้าวไม่ลง เพราะตื่นเต้น นั่งรอประมาณ 5 นาที หอมยังยีก็เดินมา


"เธอมีอะไรจะบอกเราหรอ"


" อืม....ไว้รอหอมน้องน้อยมาก่อนนะ เราจะได้พูดทีเดียว "


พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา....


เมื่อทุกคนมาพร้อมหน้ากันแล้ว ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องปิดบังอีก หอมยังยีกับหอมน้องน้อย นั่งฟังอย่างสงบ

" หอมยังยี หอมน้องน้อย.... เรามีเรื่องที่ยังไม่ได้บอกพวกเธอ"


"เราต้อง ขอโทษ พวกเธอทั้ง 2 คนด้วย ที่ต้องทำให้พวกเธอผิดหวัง"


"เรามีคนที่ชอบอยู่แล้ว และเราจะทำตามที่ใจเราต้องการ เราจะไปสารภาพ กับคนๆนั้น "


"ใคร" ทั้งสองคนตะโกนพร้อมกัน


"เค้าเป็นเพื่อนเราเอง ชื่อ หอมเป็นหยั่ม" (ไอ้หมอนี่ไง>>)



......








ทันใดนั้น ผมก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา (คราวนี้ตื่นของจริงนะจ๊ะ)




"ฝะ...ฝันร้ายอิ๊บอ๋าย "

เช้านี้ผมไม่ได้ และแต่งตัว ผมเดินทางไปโรงเรียนด้วยความ


แต่ผมก็คิดแผนไว้แล้วล่ะ ว่าจะบอกหอมน้องน้อยว่ายังไง