amiami~

ตอนที่ 3

" คุ.....คุณครูรู้อะไรหรอครับ ผมไม่เข้าใจ " ผมแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง กะว่าจะเนียน


" ใจเย็นๆ หอมคุง ครูไม่ฟ้องครูใหญ่หรอก ครูมีข้อเสนอ "

"ข้อเสนออะไรกันครับ ผมยังไม่รู้เลยว่าผมทำผิดเรื่องอะไร " ผมพยายามจะเนียนให้มากที่สุด


"นี่เธออย่าคิดว่าชั้นไม่รู้นะ ว่าเธอมาข่มขืนลูกชั้น!!! "

"เหวอ~~~แต่ลูกคุณครูเป็นผู้ชายนะค้าบ "


"ก็แล้วไง ในเมื่อใจเค้าเป็นหญิงมาตั้งแต่เด็ก"

"ครูรู้นะว่าเธอแอบมองเค้ามานานแล้ว เธอพยายามแซวลูกครูตลอด และล่าสุดคนที่ชวนลูกครูไปโรงแรม ก็คือเธอ หอมคุง"


โอว...พระเจ้า กระผมเถียงไม่ออกขอรับ


"ดังนั้นเธอต้องรับผิดชอบ ด้วยการคบกับหอมน้องน้อยลูกสาวครู ถ้าเธอไม่ยอมเป็นแฟนกับลูกครู ครูจะเอาเรื่องเธอถึงที่สุด และอย่าหวังว่าจะได้เรียนที่นี่อีก "




....
.......(สรุปยัยนี่มันคิดว่าลูกชายมันเป็นสาวเต็มตัวแล้วหรือนี่ )


เก็บไปคิดให้ดีๆ เลือกเอาว่าแค่เป็นแฟนกะลูกสาวแสนสวยของครู หรือจะโดนไล่ออก" ครูหอมต้องสร้อย พูดทิ้งท้าย ก่อนจะเดินออกไปจากห้อง







....
..
.
จากวันนั้น ถึงวันนี้ นี่ก็ผ่านมา 3 เดือนแล้ว


ทุกๆวัน ผมกับหอมน้องน้อย จะต้องกลับบ้านพร้อมกัน ผู้ชายทั้งโรงเรียนต่างอิจฉาผม ว่าผมได้แฟนสวย แถมยังมีแม่เป็นครู ที่ไฟเขียวให้คบกัน


พวกมันจะรู้ไหมว่าแต่ละวัน ก่อนกลับบ้าน ผมต้องโดน



แม้จะเป็นวันหยุดก็ยังโดน




วันไหนป่วย ไม่สบายก็ยังต้องโดน



ตอนนี้สภาพจิตใจผมย่ำแย่มาก ทุกวันนี้ ผม อุนจิ แทบจะไม่ต้องเบ่งแล้ว
ผมได้แต่ ขอให้หอมน้องน้อยเลิกรักผม และไปปิ๊งหนุ่มอื่นเสียที ผมจะได้หลุดพ้น นรกทั้งเป็นนี่ซะที


และแล้วในช่วงพักเที่ยง ของวันนี้ ก้ได้มีสตรีหน้าตาจิ้มลิ้มนางหนึ่งเดิน เข้ามาหาผม

"สวัสดี เราชื่อ หอมยังยี" เธอแนะนำตัวเองด้วยรอยยิ้ม

"ผมชื่อหอมคุงครับ" ผมกล่าว..


"เรารู้อยู่แล้ว เพราะเราแอบมองเธอมานานแล้ว สมัยเธอเล่น เราก็ตามไปดูตลอด เราเคยเป็น ด้วยนะ เคยเชียร์ตอนเธอเตะ ด้วย"


(..อ๊ะ เป็นปลื้มขอรับๆ นี่กระผมก็ดังเหมือนกันนะเนี่ย )


"แต่ช่วงนี้เราเฝ้ามองดูเธอ เราเห็นเธอเป็นแฟนกับหอมน้องน้อย ลูกครูหอมต้องสร้อย"

"ทำไมเธอดูไม่ค่อยมีความสุขเลยล่ะ... "

"มีอะไร มาระบายที่เราก็ได้นะ "


......ผมเงียบไปพักหนึ่ง... ก่อนที่จะตัดสินใจเล่าทุกอย่างให้เธอฟัง




...................................


"อะไรนะ! หอมน้องน้อยเป็นผู้ชายงั้นหรอ " เธอพูดด้วยความดัง 70 เดซิเบล

"ชู่....เงียบๆซี่เดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินหรอก " แล้วผมก็เล่าต่อจนจบ เล่าทุกๆเรื่อง ให้เธอฟัง อาจจะเป็นเพราะผมอึดอัดและอยากระบายให้ใครซักคนฟังก็ได้มั้ง

หอมยังยี นั่งฟังเหมือนเด็กน้อยฟังคุณแม่เล่านิทานก่อน ยังไงยังงั้น


"หอมคุง....เธอไปพักอยู่กับเราไหม.. เราไม่อยากเห็นเธอดู "


ผมพูดไม่ถูก ใจหนึ่งก็อยากหนีไปให้พ้น แต่อีกใจหนึ่งผมก็เริ้มรู้สึกว่าหอมน้องน้อย ก็ไม่ได้เลวร้ายไปกว่าที่คิด (หรืออาจจะเพราะผมไม่ค่อยเจ็บก้นแล้ว )ผมไม่รู้จะทำยังไง เลยบอก หอมยังยี ว่า

"พรุ่งนี้เราจะมาบอกคำตอบเธอ "